Maryja objawiała się w Japonii od 1973 do 1981 roku w kaplicy Eucharystycznych Służebnic Najświętszego Serca, skromnym klasztorze w pobliżu miasta Akita. Figura NMP znajdująca się w kaplicy klasztoru łzawiła 101 razy od 4 stycznia 1975 do 15 września 1981 r.. Objawienia i Lacrymacje zostały oficjalnie uznane na Wielkanoc w 1984 roku przez biskupa diecezji i zatwierdzone przez papieża Benedykta XVI w czerwcu 1988 r. (1).
Wieczorem 5 lipca 1973 roku siostra zakonna Agnes Sasagawa Azuma zaczęła się modlić i nagle poczuła w zagłębieniu lewej dłoni ranę w kształcie krzyża, szeroką na dwa i długą na trzy centymetry: odczucie głębokiego ukłucia niczym igłą uniemożliwiało jej zaśniecie.
O trzeciej nad ranem nagle słyszała głos (jej anioła stróża): „Nie bój się! Módl się nie tylko z powodu twoich grzechów, ale w zadośćuczynieniu za grzechy wszystkich ludzi. Obecny świat rani Najświętsze Serce Naszego Pana przez swoją niewdzięczność i zniewagi. Rana Maryi jest o wiele głębsza od twojej. Teraz idźmy pomodlić się razem w kaplicy.”
_______________________________
(1)W tym czasie kardynał Joseph Ratzinger (papież Benedykt XVI) był prefektem Kongregacji Nauki Wiary.
tłumaczone z francuskiego